-
Νεκρή φύση με κρεμμύδια
-
Νεκρή φύση με κρεμμύδι
-
Η καλλιτέχνιδα αποτυπώνει το 1998 την αυτοπροσωπογραφία της σε ώριμη ηλικία. Μέσα σε μια σύνθεση εντελώς νατουραλιστική αποτυπώνει τα φυσικά χαρακτηριστικά της, χωρίς να έχει τη διάθεση να ωραιοποιήσει ή να αποκρύψει στοιχεία της εικόνας της.
-
Νεκρή φύση με τσαγιέρα και φρούτα
-
Νεκρή φύση με τσαγιέρα και φρούτα
-
Η Άλεξ Μυλωνά στα μέσα της δεκαετίας του ’80 δουλεύει μια ενότητα σχεδίων με στόχο τη δημιουργία μιας σειράς γλυπτών στα οποία θα εικονοποιούνταν με όγκους-γράμματα λέξεις, οι οποίες αποτελούν πρωταρχικές αξίες της ανθρώπινης ζωής, νοήματα που πρέπει να διέπουν την ανθρώπινη κοινωνία και τις σχέσεις των μελών της. Το 1987 στο Παρίσι εξελίσσει αυτήν την ενότητα και στην ίδια λογική επιχειρεί να αναπτύξει με όγκους-γράμματα μια ολόκληρη φράση: τα πάντα ρει. Η γνωστή ρήση του Ηράκλειτου, η οποία εμπερικλείει την έννοια της ρευστότητας, της κίνησης, του χρόνου γοητεύει την καλλιτέχνιδα, η οποία αποπειράται να την απεικονίσει σε πολλαπλές εκδοχές: από καθαρά γεωμετρικές αποδόσεις έως πιο βιομορφικές καμπύλες με τη σύνθεση των γραμμάτων.
-
A composition by Alex Mylona that testifies to her love for the applied arts, as well as her interest in the composition of the arts, seeking to create functional and decorative objects through the prism of the visual arts.
-
Σύνθεση της Άλεξ Μυλωνά που μαρτυρά την αγάπη της για τις εφαρμοσμένες τέχνες, καθώς και το ενδιαφέρον της για τη σύνθεση των τεχνών, θέλοντας να φιλοτεχνήσει χρηστικά και διακοσμητικά αντικείμενα μέσα από το πρίσμα των εικαστικών τεχνών.
-
Το σχέδιο «Άλλος Ήλιος» ανήκει σε μια ενότητα μελετών που εκπονεί η Άλεξ Μυλωνά την περίοδο 1984-1985. Είναι η περίοδος που καλλιτέχνιδα δουλεύει με λεπτές πλάκες άσπρου μαρμάρου, παρουσιάζοντας αφηρημένες συνθέσεις που διακρίνονται για τη γεωμετρική απλότητα και αυστηρότητά τους. Αισθάνεται ότι το μάρμαρο -και πιο συγκεκριμένα το μάρμαρο που επιλέγει, προερχόμενο από τα λατομεία του Διονύσου, έξω από την Αθήνα, ένα υλικό άρρηκτα συνδεδεμένο με την τέχνη στην αττική γη-, την εκφράζει απόλυτα, αφού εκτιμά ότι είναι ένα υλικό απέριττο, ζωντανό και λαμπερό, το οποίο έχει την αυτοτέλειά του και δεν του ταιριάζουν πολύπλοκα σχήματα που θα έκρυβαν την ομορφιά του. Τετράγωνα, κύκλοι, παραλληλόγραμμα και ημικύκλια δημιουργούν συνθέσεις, σωστά οργανωμένες και μελετημένες, όπου οι αναλογίες, οι αρμονικές σχέσεις, το λευκό χρώμα και η υφή του υλικού, αποκαλύπτουν στον θεατή περιοχές αισθητικής απόλαυσης. Τα σχήματα διατηρούν την προαιώνια συμβολική τους σημασία, ενώ οι τίτλοι είναι χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Προκύπτουν αφού ολοκληρωθούν τα έργα, όταν, κάποια από αυτά παραπέμπουν σε αναγνωρίσιμες εικόνες.
-
Το σχέδιο «Ήλιος» ανήκει σε μια ενότητα μελετών που εκπονεί η Άλεξ Μυλωνά την περίοδο 1984-1985. Είναι η περίοδος που καλλιτέχνιδα δουλεύει με λεπτές πλάκες άσπρου μαρμάρου, παρουσιάζοντας αφηρημένες συνθέσεις που διακρίνονται για τη γεωμετρική απλότητα και αυστηρότητά τους. Αισθάνεται ότι το μάρμαρο -και πιο συγκεκριμένα το μάρμαρο που επιλέγει, προερχόμενο από τα λατομεία του Διονύσου, έξω από την Αθήνα, ένα υλικό άρρηκτα συνδεδεμένο με την τέχνη στην αττική γη-, την εκφράζει απόλυτα, αφού εκτιμά ότι είναι ένα υλικό απέριττο, ζωντανό και λαμπερό, το οποίο έχει την αυτοτέλειά του και δεν του ταιριάζουν πολύπλοκα σχήματα που θα έκρυβαν την ομορφιά του. Τετράγωνα, κύκλοι, παραλληλόγραμμα και ημικύκλια δημιουργούν συνθέσεις, σωστά οργανωμένες και μελετημένες, όπου οι αναλογίες, οι αρμονικές σχέσεις, το λευκό χρώμα και η υφή του υλικού, αποκαλύπτουν στον θεατή περιοχές αισθητικής απόλαυσης. Τα σχήματα διατηρούν την προαιώνια συμβολική τους σημασία, ενώ οι τίτλοι είναι χωρίς ιδιαίτερη σημασία. Προκύπτουν αφού ολοκληρωθούν τα έργα, όταν, κάποια από αυτά παραπέμπουν σε αναγνωρίσιμες εικόνες.
-
Συνάθροιση της οικογένειας γύρω από το τραπέζι. Απεικόνιση μιας χαλαρής οικογενειακής στιγμής.
-
Μελέτη παραθαλάσσιου τοπίου, όπου αποδίδονται αχνά βραχώδεις όγκοι.
-
Μελέτη σπιτιών στην ύπαιθρο
-
Μελέτη νεκρής φύσης με βάζο λουλουδιών επάνω σε τραπέζι
-
Μελέτη νεκρής φύσης με κανάτα και φρούτα
-
Συνάθροιση της οικογένειας γύρω από το τραπέζι. Απεικόνιση μιας χαλαρής οικογενειακής στιγμής, όπου ένα από τα μέλη παίζει μουσική.
-
Μελέτη ζευγαριού, το οποίο απεικονίζεται αγκαλιασμένο από τους ώμους. Εμφανίζονται κατενώπιον στον θεατή, ενώ οι ίδιοι έχουν τα πρόσωπά τους και τα βλέματά τους ο ένας στραμμένος στον άλλο. Η στάση τους χαλαρή, θυμίζει πόζα χορού.
-
Μελέτη ανδρικής φιγούρας.
-
Μελέτη ανδρικής φιγούρας, η οποία κρατά στο χέρι της κιθάρα. Η καλλιτέχνιδα αποπειράται να αποδόσει τη φιγούρα σε κίνηση.
-
Ο γυρισμός της "άσωτης" μητέρας πρόκειται για ένα σχέδιο που παραπέμπει στη γνωστή παραβολή της επιστροφής του ασώτου υιού. Ένα έργο καθαρά αυτοβιογραφικό, προσωπικό, όπου η καλλιτέχνιδα οικοιοποιείται μια βιβλική ιστορία. Εδώ μια γυναίκα με βαλίτσες φαίνεται να επιστρέφει στην οικογενειακή εστία, όπως η ίδια είχε επιστρέψει από το εξωτερικό όταν είχε πάει για να ακολουθήσει την καριέρα της. Αποτυπώνεται η εσωτερική της διαμάχη ως γυναίκας και μητέρας που καλείται συχνά να υπηρετήσει πολλαπλούς ρόλους: αφενός εκείνον που δημιουργεί τη νέα ζωή και που πρέπει να είναι κοντά στα παιδιά της ως βασική δύναμη, στήριγμα, ανακούφιση και αφετέρου εκείνον της γυναίκας που έχει προσωπικές φιλοδοξίες και όνειρα τα οποία επιθυμεί να πραγματοποιήσει και που πολλές φορές συγκρούονται με τις ανάγκες που προκύπτουν όντας μητέρα.
-
Ο γυρισμός της "άσωτης" μητέρας πρόκειται για ένα σχέδιο που παραπέμπει στη γνωστή παραβολή της επιστροφής του ασώτου υιού. Ένα έργο καθαρά αυτοβιογραφικό, προσωπικό, όπου η καλλιτέχνιδα οικοιοποιείται μια βιβλική ιστορία. Εδώ μια γυναίκα με βαλίτσες φαίνεται να επιστρέφει στην οικογενειακή εστία, όπως η ίδια είχε επιστρέψει από το εξωτερικό όταν είχε πάει για να ακολουθήσει την καριέρα της. Αποτυπώνεται η εσωτερική της διαμάχη ως γυναίκας και μητέρας που καλείται συχνά να υπηρετήσει πολλαπλούς ρόλους: αφενός εκείνον που δημιουργεί τη νέα ζωή και που πρέπει να είναι κοντά στα παιδιά της ως βασική δύναμη, στήριγμα, ανακούφιση και αφετέρου εκείνον της γυναίκας που έχει προσωπικές φιλοδοξίες και όνειρα τα οποία επιθυμεί να πραγματοποιήσει και που πολλές φορές συγκρούονται με τις ανάγκες που προκύπτουν όντας μητέρα.
-
Ο γυρισμός της "άσωτης" μητέρας πρόκειται για ένα σχέδιο που παραπέμπει στη γνωστή παραβολή της επιστροφής του ασώτου υιού. Ένα έργο καθαρά αυτοβιογραφικό, προσωπικό, όπου η καλλιτέχνιδα οικοιοποιείται μια βιβλική ιστορία. Εδώ μια γυναίκα με βαλίτσες φαίνεται να επιστρέφει στην οικογενειακή εστία, όπως η ίδια είχε επιστρέψει από το εξωτερικό όταν είχε πάει για να ακολουθήσει την καριέρα της. Αποτυπώνεται η εσωτερική της διαμάχη ως γυναίκας και μητέρας που καλείται συχνά να υπηρετήσει πολλαπλούς ρόλους: αφενός εκείνον που δημιουργεί τη νέα ζωή και που πρέπει να είναι κοντά στα παιδιά της ως βασική δύναμη, στήριγμα, ανακούφιση και αφετέρου εκείνον της γυναίκας που έχει προσωπικές φιλοδοξίες και όνειρα τα οποία επιθυμεί να πραγματοποιήσει και που πολλές φορές συγκρούονται με τις ανάγκες που προκύπτουν όντας μητέρα.
-
Όρθια σύνθεση-στήλη για γλυπτό
-
Σχέδιο που απεικονίζει τρεις συνθέσεις: Το θέμα, το οποίο εμφανίζεται αρχικά στα σχέδια του 1982-1985 και επαναλαμβάνεται μια δεκαετία περίπου αργότερα σε πίνακες, ακρυλικό ή γκούας αναφέρεται κυρίως στη γονιμότητα, τη γέννηση, την έναρξη της ζωής. Η σειρά των έργων της "Πύλη" που ανήκει στην ευρύτερη ενότητα "Γυναίκα-Γέννα-Γη" υπογραμμίζει της γήινες ρίζες της γυναικείας γονιμότητας και αποπλάνησης. Εδώ αντιπαραβάλλοντας τρεις στήλες: μία στήλε με φαλλούς, μία στήλη με γυναικεία στήθη και μία ακόμη με φαλλούς επιδιώκει να κάνει άμεση αναφορά στο παιχνίδι της ένωσης, της ηδονής, της γονιμότητας, της μητρότητας, ένα μνημείο στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα.
-
Σχέδιο που απεικονίζει δύο συνθέσεις: Το θέμα, το οποίο εμφανίζεται αρχικά στα σχέδια του 1982-1985 και επαναλαμβάνεται μια δεκαετία περίπου αργότερα σε πίνακες, ακρυλικό ή γκούας αναφέρεται κυρίως στη γονιμότητα, τη γέννηση, την έναρξη της ζωής. Η σειρά των έργων της "Πύλη" που ανήκει στην ευρύτερη ενότητα "Γυναίκα-Γέννα-Γη" υπογραμμίζει της γήινες ρίζες της γυναικείας γονιμότητας και αποπλάνησης. Εδώ αντιπαραβάλλοντας μία στήλη με γυναικεία στήθη και μία με φαλλούς επιδιώκει να κάνει άμεση αναφορά στο παιχνίδι της ένωσης, της ηδονής, της γονιμότητας, της μητρότητας, ένα μνημείο στην ανθρώπινη σεξουαλικότητα.
